Namche Bazaar, bir bakıma Khumbu bölgesinin başkenti. Hemen hemen her trekkingcinin oradan geçmesi gerekiyor. Bu yüzden Namche Bazaar'da sıradan bir trekkingcinin ihtiyaç duyabileceği her şey bir kez daha bulunuyor: ekipman, giysi, hediyelik eşya, yiyecek ve elbette kafeler, fırınlar ve bir İrlanda pub'ı. Tabii ki. Ve bunların hepsi 3.400 m yükseklikte. Hatırlatayım: Almanya'nın en yüksek dağı Zugspitze 2.962 m.
Başlangıç noktası Lukla Havalimanı'ndan Namche Bazaar'a giden yol normalde 2 etapta tamamlanıyor. İlkini dün yaptık. Bugün Phakding'den Namche Bazaar'a gittik. Aşılması gereken yaklaşık 800 metre yükseklik farkı vardı.
Maalesef bu 800 metre, yaklaşık 11 kilometrelik rotaya eşit dağılmıyor. Çünkü Dudh Koshi Nehri'ni bu uzun metal asma köprülerle tam 5 kez geçiyorsunuz. Bu da, zar zor biraz yükseklik kazandığınızda tekrar neredeyse nehir seviyesine inmeniz gerektiği anlamına geliyor. Böylece aslında neredeyse 1.500 m çıkıp 700 m indik.
Avusturya'daki en yüksek kayak merkezlerinin yüksekliğinde olduğumuzu düşünürseniz, burası daha çok orta yükseklikteki dağlarda bir orman bölgesine benziyor.
Bu arada bazı yollar sağlamlaştırılmış. Ama yaklaşık yüzde 80'i hâlâ kum, kaya ve taş. Aslında düz olan neredeyse hiçbir bölüm yok. Kayalar her yerde adeta yoldan fışkırıyor, etrafı irili ufaklı molozlarla çevrili. Hem çıkışta hem inişte bu doğal basamakların farklı yükseklikleriyle boğuşuyorsunuz.
İşi daha da zorlaştıran şey, sürekli karşıdan eşek ya da dzopkyo kervanlarının gelmesi. Tam yokuşun ortasında. Ya da yük taşıyıcıları, 100 kiloya kadar yük taşımalarına rağmen iki kat hızlı oldukları için geçmek istiyor.
Was heute geschah …
Bugün çok, çok soğuk başladı. Yatakta epey üşümüştük. Odamızda hissedilen sıcaklık 3 derece civarındaydı. Sadece normal yatak takımıyla uyumuştuk. Başımız, bizi yalnızca ince bir sunta levhanın ayırdığı cereyanlı nehir tarafına doğru. Bereyle ancak idare edebildik. Kısa bir yüz yıkama koridordaki lavaboda oldu. Ve bunların hepsi saat 6'da.
Saat 7'deki kahvaltı fena değildi. Ben şuruplu pankek, Yeşim elmalı yulaf lapası yedi.
Saat 7:30'da Namche Bazaar'a doğru yola çıktık. Yol, dediğim gibi, iniş çıkışlıydı; çoğu sadece bir iki evden oluşan birçok küçük köyden geçiyordu.
En dikkat çekici olanlar 5 asma köprüydü, özellikle de sonuncusu: 2.935 m'deki Hillary Köprüsü – adını 29.05.1953'te Everest'e ilk çıkan Sir Edmund Hillary'den alıyor.
Sağda köprüye çıkış.
Köprü, yerden yaklaşık 200 metre yükseklikte Dudh Koshi Nehri'nin üzerinden geçiyor. Ama önce nehir seviyesinden kısa bir mesafede bu 200 metreye çıkmanız gerekiyor. Bu başlı başına bir iş. Ama köprüye ve köprüden bakış tüm zahmete değiyor. Bugün oldukça rüzgârlıydı ve üzerinden geçerken içimiz epey ürperdi.
Köprüden sonra Namche Bazaar'a kadar yaklaşık 3,5 kilometre sadece yokuş yukarı gidiliyor. Yavaş yavaş seyrek hava kendini hissettiriyor. Ritminizi kaybettiğinizde ya da hızla üç dört büyük adım atmanız gerektiğinde nefesiniz kesiliyor.
Yeşim bu yolun tamamını gerçekten ustalıkla tamamladı. Çoğunlukla önden gidip hızı belirledi. Ben önce biraz temkinliyim, çünkü sol dizime henüz tam güvenmiyorum. Ama aşağı doğru adımları da dizimde çok hissediyorum. İşi sağlama almak istiyorum, zaten acelemiz de yok.
2009'a kıyasla dikkatimi çeken şey çok sayıda yeni lodge ve iyi sağlamlaştırılmış yol bölümleri. Yine de her şey küçük ölçekli kalmış ve yerel halk tarafından işletiliyor. Umarım böyle kalır da bir gün büyük otel zincirleri gelip basit konukevlerinin müşterilerini kapmaz.
Namche Bazaar da 2009'dan tamamen farklı. Merkez üssü Namche Bazaar olan 2015'teki korkunç depremde çok şey yıkılmıştı. Şimdi her şey yeniden inşa edilmiş ve daha da büyümüş. Yarın şehri gezmek için vaktimiz olacak.
Çünkü yarın, daha yükseğe çıkıp sonra yine daha alçakta uyuduğumuz ilk aklimatizasyon günü. Yaklaşık 3.800 m'ye tırmanıp tekrar Namche Bazaar'a döneceğiz. Burada 2. geceyi geçireceğiz. Bu arada artık duşlu ve tuvaletli bir odamız var. Duşta şu an sıcak su olmasa da. Umarım yarın güneş çıkar da su ısınır.
Yarın istisnai olarak kahvaltı ancak 7:30'da. Yine de şimdi, saat neredeyse 23'te, yatıyorum. İyi geceler.