Trekking turunun başlamasından önceki gece kısaydı. Muhtemelen sadece 3 saat gerçekten uyudum. Işığı saat 22'de kapatmıştım, Almanya'da saat daha 18:15'ti. Ölesiye yorgun uyudum ama saat 0:00'da yeniden uyandım. Sonra 2 saat boyunca bir türlü tekrar uyuyamadım. Ancak 2:30 civarında yeniden dalmış olmalıyım. Alarm saat 3:30'da çaldı.
Duş, giyinme, eşyaları toplama, sonra aşağı lobiye. Bize bir yemek paketi verildi, onu yedik; saat 4:45'te transfer geldi. İçinde ABD, Kanada ve Brezilya'dan misafirler zaten oturuyordu.
Havalimanının iç hatlar terminaline yol yaklaşık 15 dakika sürdü. Bagaj kontrolüyle birlikte check-in, kimlik bilgilerinin kaydı ve tartı neredeyse 1 saat sürdü. Fazla bagaj – 10 + 5 kilo serbest – ücretli. Bu bize 1.000 rupiye (8 €) mal oldu. Saat 6 civarında uçağa giden otobüsteydik, kısa süre sonra da uçakta. Her iki tarafta birer koltuk bulunan, çok küçük, çift pervaneli bir uçaktı.
Uçuşun kendisi iyiydi ve yaklaşık 30 dakika sürdü. Hava çok puslu olduğu için sol taraftaki, yani doğru taraftaki koltukta oturmamıza rağmen neredeyse hiçbir şey göremedik. Ancak uçuşun sonuna doğru bazı dağları seçebildik.
İniş sert ve kısaydı. Öyle de olmalı, çünkü bilindiği gibi pist bir kaya duvarında bitiyor.
İndikten sonra diğer yolcularla Buddha Lounge'da bir araya geldik ve rehberimiz Naran ile tanıştık. 33 yaşında ve Lukla'lı.
Buddha Lounge'da bize kahvaltı servis edildi: çırpılmış yumurta, omlet, kahve ve çay. Biraz dinlenip diğer yol arkadaşlarıyla keyifli tanışma sohbetlerinden sonra Naran, Yeşim ve ben saat 8'e doğru yola koyulduk. Bagajlarımız (kişi başı 11-12 kilo) bu arada oldukça zayıf görünen bir taşıyıcı tarafından sırtlanıp götürülmüştü bile. Onları ancak sonra lodge'da tekrar görecektik.
Rota önce hafif bir eğimle havalimanının üst tarafından, sonra Lukla'daki bazı şirin dükkânların önünden geçiyor. Lukla'nın arkasında bir polis karakoluna kayıt yapılıyor. Bunu rehber hallediyor. Ondan sonra önce yokuş aşağı gidiliyor. Toplamda Lukla'daki yaklaşık 2.800 m'den Phakding'deki 2.600 m'ye iniliyor.
Kulağa kolay gelen şey aslında epey zor. Yol çok engebeli. Bir yerde ayağınızı burkmamak için dikkatli olmanız gerekiyor. Bazen büyük adımlar atmak gerekiyor. Sürekli karşıdan eşekler ya da burada daha düşük yüksekliklerde taşımacılıkta kullanılan sığırlar, dzopkyo'lar geliyor. Elbette yer yer yokuş yukarı da gidiliyor.
Hava çok güzeldi, özellikle güneş çıktığında. Yolun bir kısmını sadece tişörtle yürüdük, sonra uzun kollu tişört ya da polar ceketle. Arada sert bir rüzgâr da çıktı.
Çevre inanılmaz güzel. Her şey çok yeşil ve sakin. İçinden geçtiğimiz köylerdeki insanlar genellikle güler yüzlü ya da sadece çekingen. Bugün çok sayıda küçücük çocuk ve köpek yavrusu gördük. Bazı çocuklara Almanya'dan getirdiğimiz boya kalemlerini hediye ettik. Çocuklar inanılmaz sevindi, uslu uslu teşekkür ettiler ve ganimetleriyle hızla koşup gittiler.
Öne çıkan an, çelikten ilk asma köprüydü. Tam önümüzde yüklü eşeklerden oluşan bir kervan köprüye dönüyordu. Hemen arkasından da biz. Çok sallantılı bir iş. Yarın 5 köprü geçeceğiz.
Saat 11:45'te bugün konakladığımız „See You“ lodge'a vardık. Orada biraz mercimek, pilav ve köri yedik, sonra önce odamıza çekildik. Nehre bakan harika manzaralı, tahtadan bir bölme. 2 tek kişilik yatak ve nevresim var. Elbette çok cereyanlı. Coşkun nehir de epey gürültülü.
Taş gibi uyuduk ve ancak saat 16 civarında uyandık.
Sonra Phakding'de kısa bir yürüyüşe çıktık. Burası biraz daha büyük ve birçok küçük dükkân, kafe, bar ve lodge var. Bir yamaçta kurulu. 2 elma aldık (200 rupi = 1,50 €) ve yeni yapılmış bir fırına uğradık. Orada sıcak elmalı turta, kahve ve cappuccino vardı (1.050 rupi = 8 EUR). Hepsi gerçekten lezzetliydi.
Lodge'a dönünce diğer rehberler ve yol arkadaşlarıyla sohbet ettik. ABD ve Kanada'dan gelen grubumuz da burada, bu lodge'da. Hindistan'ın Bengaluru şehrinden bir çift de öyle. Onlar Ana Kamp dönüşündeydi ve bize epey şey anlattılar. Kala Patthar'da öyle soğukmuş ki bazıları tırmanışı yarıda bırakmış.
Akşam yemeğimizden (burada momo denen mantılar ve sebzeli kızarmış erişte) sonra odamıza çekildik, ertesi gün için eşyalarımızı düzenledik ve yattık. Şimdiden gerçekten soğuk. Polar kıyafetler ve bereyle uyumak gerekiyor. Kalın yorgana rağmen. Ve bu, muhtemelen tüm turun en sıcak gecesi.
Yarın saat 7'de kahvaltı yapıp tam 7:30'da yola çıkmamız gerekiyor. Daha yorucu bir etap olacak. Bu yüzden ben de burada, saat 22 civarında, bitiriyorum. İyi geceler.