Bugün her şey turumuzun en yüksek noktasına ulaşmak içindi: Kala Patthar'ın zirvesi (5.609 m). Everest Ana Kampı'nı hedefleyen trekkingcilerin çoğu, bu fırsatla çevredeki dağlara, özellikle de Everest'e muhteşem manzarası nedeniyle oldukça sıradan görünen Kala Patthar'a da tırmanıyor. Kala Patthar'ı 7.161 metrelik heybetli Pumori'nin önünde gördüğünüzde bunun ne kadar zor olabileceğini merak ediyorsunuz. Ama büyük yanılgı.
2009'dan hatırlıyorum, tırmanış hiç de kolay değildi. Bugün saat 4:30'da kalkıp 5'te tırmanışa başlamamız gerekiyordu.
Bir önceki gece yine neredeyse hiç uyumamıştık. Planımız için iyi bir başlangıç değil. Ama elbette plana sadık kaldık ve tam 5'te lodge'un hemen yakınındaki dağa doğru yürüdük. Hava yavaş yavaş aydınlanıyordu; saat 6:30 olmasına rağmen hâlâ karanlık olduğu için tırmanışa kafa lambalarıyla başlamak zorunda kaldığımız Eylül 2009'un aksine.
Kısaca söyleyeyim: Baştan sona bir işkenceydi. Sırt çantasındaki su torbalarımızın plastik hortumları donmuştu. Ve yol boyunca da çözülmediler. Ayrıca o kadar soğuktu ki parmak uçlarımızın donmasından korktuk. Bu yüzden yer yer batonsuz yürüyüp ellerimizi cebimizde tuttuk; bu da kol kaslarının gücünü kullanamadığınız için tırmanışı elbette zorlaştırıyor.
Başta 30 dakika boyunca zikzaklarla dik bir şekilde yukarı çıkılıyor. Aslında daha orada canınıza yetiyor. Sonra oldukça yatay bir bölüm geliyor, orada yeniden umutlanıyorsunuz. Ama ardından acımasız bir yokuş geliyor. Ve zirve neredeyse elinizin altındayken son 40 metre sadece bir şekilde tırmanmanız gereken büyük kayalardan ibaret. Yaklaşık 450 metrelik yükseklik farkı için toplam 2 saate ihtiyacımız oldu.
Kala Patthar'ın zirvesinden çevredeki tüm dağlara ve uzaktakilere de muhteşem bir manzara var. En önemli dağ elbette Everest; tüm tur boyunca hep başka dağların arkasına saklanıyor. Burada nihayet onu güzelce görebiliyorsunuz.
En az onun kadar zor olan iniş için 1,5 saat daha harcadık. 8:30'da tamamen bitkin bir şekilde oteldeydik. Neredeyse hareket edemiyorduk.
Ama yapacak bir şey yoktu; bugün önümüzde daha çok uzun bir etap vardı, çünkü yarın yaklaşık 5.400 m yüksekliğindeki Cho La Geçidi'ni aşmak istiyoruz; bu, aynı şekilde tırmanacağımız Gokyo Ri'ye bir bakıma kestirme yol. Oraya kadar 12 km daha vardı. Açıkçası: O an bunu başarabileceğimizden şüphe ediyordum.
Taşıyıcı – bu arada adı Brem – yola çıkabilsin diye çantalarımızı apar topar topladık. Sonra sabah kahvaltısız çıktığımız için nihayet kahvaltı yaptık. Ve ardından yeniden yola koyulduk. Saat 10'du. Önce Gorak Shep'ten Khumbu Buzulu'nun yan moreni üzerinden Lobuche'ye kadar tüm yolu (yaklaşık 5 km) geri yürümemiz gerekti. Sadece gidiş değil, dönüş de yorucuydu. Ama 2 saat sonra başarmıştık.
Lobuche'de hızlı bir öğle yemeği yedik, çünkü rehberimiz bir sonraki bölümü 3-4 saat olarak tahmin etmişti. Öğleden sonra hava çok çabuk bozuyor, rüzgârlı ve soğuk olabiliyor. Yani mümkün olduğunca erken varmak daha iyi. Böylece 12:30'da Dzonglha'ya doğru devam ettik. Bu yol bizi önce Lobuche Dağı boyunca, Lobuche seferinin ana kampının önünden geçirerek dağcılar ve Şerpalar için yapılmış anıtın hizasına kadar götürdü – ama bu sefer karşı tarafta, Lobuche yakasında.
Yol çok iyi yürünüyordu. Yatay ilerleyen, bazen aşağı inen, sonra yine yukarı çıkan kumlu bir yol. Birden giderek daralmaya başladı. Bazı yerlerde gerçekten sadece bir ayaklık yer vardı. Ve aşağıya doğru birkaç yüz metre iniyordu; çok dik olmasa da ciddi şekilde yaralanmaya yetecek kadar dik.
Yaklaşık 2 saat sonra uzakta, karşıdaki bir dağ yamacında Dzonglha'daki bugünkü konaklama yerimizi gördük. Ve yarın aşmamız gereken geçidi de (sağ üstte).
Karşıda olması, maalesef tamamen aşağı inip öbür tarafta yeniden yukarı çıkmamız gerektiği anlamına da geliyor. Hava gerçekten sertleşti ve kar yağmaya başladı. Gerçi buna kar yağışı denemez. Aslında birden havada çok sayıda küçük kar tanesi süzülmeye başladı – tıpkı Game of Thrones'ta Ak Gezenler ortaya çıktığındaki gibi. Bölge zaten öyle görünüyor; burada Yüzüklerin Efendisi de rahatlıkla çekilebilirdi.
Lodge'umuz Zongla Inn'e 15:30'da vardığımızda 10,5 saattir ayaktaydık. Lodge 4.827 m ile (Batı) Avrupa'nın en yüksek dağı Mont Blanc'tan tam 20 metre daha yüksekte. En azından bu gece dünden yaklaşık 400 metre daha alçakta uyuyoruz. Umarım bunun uykuya olumlu bir etkisi olur.
Küçük lodge görünüşe göre tamamen dolu. Misafir salonu tıklım tıklım. Saat 18 civarında yemek yedik ve erken yattık, çünkü yarın yine uzun bir gün olacak ve 6:30'da geçide doğru yola çıkmamız gerekiyor. Maalesef bir de gerçekten kar yağmaya başladı.
İyi geceler.
